انستیتو ادیولوژی آریا ، پنجشنبه 31 خرداد 1397 08:03 قبل‏ازظهر

مدارات سمعک
سمعکهای دیجیتال و هوشمند دارای امکانات نرم افزاری و سخت افزاری هستند. یعنی به مانند یک کامپیوتر و متعلقات آن دارای قطعاتی برای دسترسی بیمار به برخی امکانات هستند و از نظر نرم افزاری هم دارای مداراتی برای راحتی بهتر در موقعیتهای مختلف شنیداری می باشند.
    امکانات سخت افزاری
1-    درجه کم و زیاد سمعک: به صورت یک پیچ (ولوم) است که روی بدنة سمعکهای داخل گوشی یا پشت گوشی تعبیه شده و صدای سمعک را کم و زیاد می کند. در برخی سمعکها این درجه چرخشی نیست و به صورت فشاری (لمسی) صدا را کم و زیاد می کند.
2-    کلید تعویض برنامه: کلیدی لمسی برای تعویض برنامة شنیداری سمعک است.
3-    مدار تله کویل: با فعال شدن این مدار سمعک صدای بیرونی را یا تقویت نمی کند یا تقویت کمی را اعمال می کند و با گذاشتن تلفن روی سمعک فقط صدای تلفن برای بیمار پخش می شود. در برخی سمعکهای جدید، سمعک تلفن را شناسائی می کند و این مدار به صورت اتوماتیک فعال می‌شود ((Auto tele coil.
4-    مدار وایرلس ( بی سیم): در صورت استفاده از دو سمعک برای هر دو گوش در برخی سمعکهای هوشمند داخل گوشی و یا پشت گوشی این مدار امکان می دهد تا دو سمعک همیشه با هم در ارتباط باشند. مثلاً اگر دکمة تلفن (تله کویل) یکی از سمعکها فشار داده شود، صدای میکروفون در سمعک دیگری هم قطع شود یا اگر صدای یکی کم شود صدای دیگری هم کم شود و نیاز نباشد بیمار همزمان تغییرات را بر روی هر دو سمعک اعمال کند. به کمک همین مدار امکان انتقال صدای سمعک از یک طرف به طرف دیگر نیز فراهم شده است تا در مواردی که بیمار یک گوش کم شنوا و یک گوش ناشنوا دارد بتواند صدای سمت گوش ناشنوا را هم بشنود.
5-    میکروفون جهت دار: از آنجائی که صدای هدف و اصلی معمولا سمت جلوی بیمار است و صداهای زمینه و اضافه از پشت سر می آیند، با بکار گیری 2 میکروفون این امکان حاصل شده که صداهای پشت سر کمتر تقویت شوند و صدای روبرو تقویت بیشتری داشته باشد که به سمعک خاصیت جهت داری می دهد. با بکار گیری این سخت افزار و سیستم مدار وایرلس (بی سیم) صدای برخی سمعکهای هوشمند حالت سه بعدی یافته است.
6-    مدار ریموت کنترل ( کنترل از راه دور): در سمعکهای داخل گوشی و پشت گوشی هوشمند جدید این امکان اضافه شده که قطعات درجة کم و زیاد و نیز دکمة تعویض برنامه از روی سمعک حذف شود و بیمار با بکارگیری یک کنترل از راه دور بتواند صدای سمعک را کم و زیاد کند و یا برنامه را عوض کند. به این ترتیب نیاز نیست دائماً بیمار به سمعکهای خود دست بزند و تغییرات را دستی اعمال کند.
7-    مدار ورودی سیستم صوتی: در سمعکهای پشت گوشی امکان نصب یک کفشک در قسمت انتهایی سمعک وجود دارد که با استفاده از آن می توان صدای تلویزیون یا رادیو را به طور مستقیم به سمعک منتقل کرد.
    امکانات نرم افزاری
1-    مدار کنترل بلندی سمعک: یا AGC که در سمعکهای دیجیتال و هوشمند همواره خروجی سمعک را کنترل می کند و اجازه نمی دهد خروجی سمعک از حدی که برای بیمار آزار دهنده است افزون یابد.
2-    مدار کنترل سوت سمعک (مدار ضد فیدبک) فیدبک یا سوت سمعک صدایی است که اکثر بیماران کاربر سمعک را آزار می دهد. در سمعکهای جدید مدار نرم افزاری برای شناسایی و حذف فیدبک اضافه شده است.
3-    مدار حذف نویز محیطی: با شناسایی فرکانسهای مزاحم محیطی توسط سمعک، سمعکهایی جدید این امکان را یافته اند تا صدای مزاحم محیطی را حذف کنند یا تقلیل دهند.
4-    مدار تقویت (بوستر) صداهای بم: در انواع کم شنوایی شدید تا عمیق معمولاً نیاز بیمار به تامین صداهای بم بیشتر است. لذا این تقویت اضافه در برخی سمعکهای سوپر پاور لحاظ شده است.
5-    مدار جابجائی فرکانس: در کم شنواییهای شدید تا عمیق که بیمار توانایی شنیدن صداهای میانه و زیر را به علت وجود مناطق مردة حلزونی کلاً از دست داده باشد، می توان به کمک این مدار استثنایی (که در سمعکهای هوشمند جدید شرکت فوناک نصب شده است) صدای زیر را جابجائی فرکانسی داده و آنها را به مناطق قابل شنیدنتر حلزون انتقال داد.
 به کمک این تکنولوژی (Sound recover) این بیماران قادر به شنیدن صدای زیری می شنوند که به کمک قوی ترین سمعکهای دیجیتال و هوشمند شرکتهای دیگر این امکان وجود نداشته است. در حال حاضر بهترین گزینة تجویز سمعک برای کودکان و شیر خواران دچار کم شنوایی شدید تا عمیق این سمعکها هستند.


•    راههای انتقال صدای سمعک
برای تمام کسانی که مجرای گوش باز باشد و گوش دارای ترشح عفونی نباشد انتقال صدا از سمعک به گوش داخلی از مجرای گوش انجام می‌شود. صدای تقویت شده وارد مجرای گوش می‌شود، از پردة گوش و گوش میانی می گذرد و به حلزون شنوایی می رسد. به این نوع انتقال، انتقال هوایی صدا می‌گوئیم.
در صورتی که مجرای گوش وجود نداشته باشد (بیماری مادرزادی کوچک بودن گوش (میکروشیا) یا نبودن گوش (Agenesis) و یا مواردی که گوش ترشح عفونی مقاوم به درمان دارویی دارد و یا به علت جراحی گوش، مجرای گوش خیلی گشاد و غیر قابل استفاده است و امکان انتقال صدا از مجرای گوش وجود ندارد و نیز مواردی که پوست مجرای گوش دارای حساسیت شدید به قالب سمعک داشته باشد (مثل بیماری پسوریازیس)، از سیستم انتقال استخوانی استفاده می شود. در این سیستم، قطعه ای پشت گوش و دقیقاً روی زائدة پستانی استخوان گیجگاهی قرار می گیرد که صدا را به صورت ارتعاش به حلزون انتقال می دهد و امواج صوتی را مستقیماً به حلزون شنوایی می تاباند.
نحوة قرار دادن مبدل انتقال استخوانی به صورت یک تل و یا در انتهای دستة عینک می‌باشد (سمعک عینکی انتقال استخوانی)